Mijn tweede thuis

Tijdens het tweede jaar van mijn opleiding heb ik veel geleerd. Ik moest een stage zoeken. Zoals voor velen die mij kennen wil ik de dingen graag anders doen dan anderen. Zo ook met het zoeken van een stage.

Ik was laat met het zoeken naar een geschikte stageplek. Ik ben best onzeker, dus ik vond al snel dat de ijzen die bedrijven stelden te hoog gegrepen waren voor mij. Tot dat ik een vacature tegen kwam van Het Meiden magazine. Terwijl ik het door las merkte ik dat ik enthousiast werd. Gelijk daarna had ik een mailtje gestuurd en het duurde niet lang of ik werd uitgenodigd voor een gesprek. “Beste Madelief hierbij nodigen we je uit voor een gesprek”. Na het lezen van de mail keek ik naar het adres waar ik heen moest om mijn sollicitatiegesprek te houden. Ik kwam erachter dat ik naar Dordrecht moest en toen ik het opzocht schrok ik van de reisafstand. Ik liet mij niet tegenhouden en ik ben met een lichte kriebel in mijn buik naar Dordrecht gegaan. Ik kreeg goed nieuws te horen, ik was aangenomen en ik moest met spoed een woning vinden in Dordrecht.

 

Binnen twee weken was ik verhuisd naar een stad waar ik nog nooit eerder was geweest of ook maar iets van had gehoord. Alles was nieuw. De eerste drie weken bedankte ik Google Maps van harte want zonder die app was ik nergens gekomen. Na een tijdje begon deze nieuwe stad te wennen. Mijn huisgenootjes lieten mij alle mooie kiekjes zien die de stad kende. Ik had het geluk dat ik aan de haven woonde en dat het centrum om de hoek was. Mijn kamer was net zo groot als de inhoud van een schoenendoos, maar gek genoeg voelde dat heel veilig. Ik begon Dordrecht als mijn thuis te zien.

 

Ik raakte bevriend met Ornella, Erika en Pamela. In die tijd zat ik niet lekker in mijn vel, maar ik merkte dat ik mij steeds beter begon te voelen. Ik kon mijzelf zijn. Het was fijn om te ontsnappen aan de drukte van Purmerend. Ik leerde hoe het was om voor mijzelf te zorgen. Ik heb bijvoorbeeld geleerd dat je de was er gelijk uit moet halen als hij klaar is, want na twee dagen ruikt het nog viezer dan wanneer je het erin had gestopt. Ook is het handig dat als je boodschappen wilt doen eerst te kijken tot hoe laat de supermarkt open is. Het is namelijk erg lullig dat wanneer je trek hebt, jij net in de regen met een legen boodschappentas voor de winkel staat. Ach daar word je groot van.

Dordrecht is een speciale plek voor mij. Als het mij allemaal te veel word dan zoek ik die meiden op en voelt het weer als vanouds. Ik hoop dat ik in de toekomst ooit nog eens terug ga naar de mooie stad die nu allang niet meer onbekend voor mij is, maar mij juist toelacht als ik de Hoge Nieuwstraat in de haven weer kom binnen rijden.